.

.

.

$('.flexslider').flexslider({ animation: "slide", controlNav: true, directionNav: true, easing: "swing", slideshowSpeed: 3000, animationSpeed: 600, });
Από το Blogger.

Recent Comments

Recent Posts

Επικοινωνηστε μαζι μας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Business

Flickr Widget

Translate

Εφημερευοντα Φαρμακεια Σιατιστα

Recent

Comments

Τελευταίες Ανα

Τα έθιμα του δωδεκαήμερου στη Σιάτιστα


Γράφει ο Γεώργιος Μ. Μπόντας – Λαογράφος

Το Δωδεκαήμερο Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Θεοφάνεια, χαρακτηρίζεται από έντονη θρησκευτικότητα και πλούσια εθιμολογία.

Όλες οι μεγάλες γιορτές είναι αφορμή χαράς και γιορταστικών εκδηλώσεων. Μια απ’ αυτές είναι η γιορτή των καλάνδων ή όπως τα λένε στη Σιάτιστα τα ‘’Κόλιαντα’’ που εκδηλώνεται με το παρακάτω τραγούδι:

Πιδιά μ’ ήρθαν τα κόλιαντα κι όλοι να τοιμαστείτι
πάρτι κι τι τζιουμάκις σας κι στουν Αϊ- Λία να βγείτι,
κι’ απ’ τουν Αϊ- Λία στουν Πρόδρομου, στα τρία τα πηγάδια…

"Κλαδαριες 2012"

Προετοιμασία Κλαδαριών

Έτσι στις 23 Δεκεμβρίου το βράδυ ανάβονται οι κλαδαριές, μεγάλες φωτιές, που γίνονται από χόρτα ξερά, τα φουφούρια, το λόζιο που λένε, που μαζεύουν τα παιδιά από τα χωράφια και τ’αμπέλια. Το άναμμα των κλαδαριών είναι μια γραφική γιορταστική εκδήλωση, αλλά και από τα χαρακτηριστικά έθιμα του δωδεκαημέρου.

http://i.imgur.com/3Y1emuY.jpg

Τα κουδούνια, τα όργανα, οι φωνές και τα τραγούδια παρουσιάζουν ένα σωστό πανδαιμόνιο. Πρόκειται για ένα έθιμο που συμβολίζει τις φωτιές που άναψαν οι ποιμένες στη Βηθλεέμ για να αναγγείλουν τη γέννηση του Χριστού.

http://s1.dmcdn.net/A2qFp/x240-O1q.jpg

Τα παλιά χρόνια στη Σιάτιστα επαναλαμβάνονταν το ίδιο έθιμο της κλαδαριάς και στις 30 Δεκεμβρίου, με τη διαφορά η κλαδαριά γινόταν με κάθε λογής εύφλεκτα υλικά από υπολείμματα αχύρων σταύλων, χαρτιών, ξύλων κ.λ.π μικρή και χωρίς την επισημότητα των καλάντων. Οι δε ομάδες απαρτίζονταν από μικρά μόνο παιδιά. Τα τραγούδια ήταν τα ίδια και άλλαζαν μόνο τη λέξη ‘‘Κόλιαντα’’ σε ‘’Σούρουβα’’ δηλ καρποί καρύδια, κάστανα, κυδώνια και ψωμιά. Αντί δηλ να πούνε κόλιαντα μπαμπού μ’ κόλιαντα κι μένα κουλιαντίνα, έλεγαν σούρουβα μπάμπουμ σούρουβα κι μένα τσ’ σουρουβίνα. Τραγουδούσαν για να μεταδώσουν τη χαρμόσυνη αγγελία της επικείμενης ανατολής η έλευσης του νέου χρόνου. Το έθιμο αυτό αναβιώνει τα τελευταία χρόνια από τον Ιππικό σύλλογο Σιάτιστας ‘’ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΟΔΕΣΤΟΣ’’ με μια κλαδαριά στην πλατεία της Γεράνειας (κάτω Σιάτιστα)

Απαραίτητο φαγητό για τα Χριστούγεννα, είναι οι σαρμάδες, που γίνονται με λάχανο τουρσί ‘’την αρμιά’’ χοιρινό κρέας, ρύζι και μπαχαρικά.

Οι σαρμάδες συμβολίζουν όπως λέει η παράδοση, το σπαργάνωμα του θείου βρέφους στη φάτνη. Το φαγητό αυτό δε λείπει από κανένα τραπέζι Χριστουγεννιάτικο της Σιάτιστας και αποτελεί τον εκλεκτότερο μεζέ στις διασκεδάσεις του δωδεκαημέρου.

Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς κάνουν τυρόπιτα ή κολοκυθόπιτα γλυκιά και μέσα βάζουν νόμισμα, τον παρά που λένε. Πριν αρχίσει το φαγητό κόβουν την πίτα κομμάτια για κάθε άτομο, στο σπίτι, χωράφια, αμπέλια, τα ζώα και κατόπιν ψάχνουν να βρουν το νόμισμα. Όποιος θα το βρει είναι ο τυχερός της χρονιάς και κάτι καλό θα του συμβεί.

http://2.bp.blogspot.com/-QPuCBadraaQ/TdkLEC1OhPI/AAAAAAAAACM/pdKFiqL821U/s1600/Mpoumpousiaria+1.jpg

Τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου γίνεται το μεγάλο ξεφάντωμα και ο χορός των καρναβαλιών, ‘’ Τα Μπουμπουσιάρια’’, που λέγονται στη Σιάτιστα. Τα Μπoυμπουσάρια της Σιάτιστας είναι μια στιγμή αφιερωμένη στο πνεύμα, στην ξενοιασιά και εκφράζουν ένα δικό τους τρόπο ζωής και ένα αθώο αυθορμητισμό. Στην έννοια Μπουμπουσιάρια δεν περιλαμβάνεται μόνο η μεταμφίεση, αλλά η ευθυμία , ο χορός, διάθεση για διασκέδαση που εκδηλώνουν όχι μόνο οι μεταμφιεσμένοι, αλλά όλος ο Σιατιστινός λαός κατά τρόπο ευγενικό και λεπτό. Την ημέρα των Θεοφανείων χορεύεται ο Σιατιστινός

‘’Αϊβασιλιάτικος’’ χορός, ο οποίος είναι σκόρπιος και πηδηχτός και έχει ως εξής:

Τι χα γω κι σ’ αγαπούσα κι δεν καθόμουν καλά.

Νάχω ζάλη στο κεφάλι, δυο μαχαίρια στην καρδιά.

Κίνησα να ρθώ το βράδυ μ έπιασε ψιλή βροχή.

Το Θεό παρακαλούσα για να σ’ευρώ μοναχή.

Ας ερχόσουνα βρε ψεύτη κι ας γινόσουνα παπί,

είχα ρούχα να σ’ αλλάξω πάπλωμα να σκεπαστείς

κι κορμάκι ν’ αγκαλιάσεις, ώσπου ν’ αποκοιμηθείς.

Το παραπάνω τραγούδι συνεχίζεται και σήμερα να τραγουδιέται και να χορεύεται σ’όλες τις γιορταστικές εκδηλώσεις των Σιατιστινών.

"Μπουμπουσιάρια 2015"



Σε πολύ λίγους τόπους της Ελλάδας τα ήθη και τα έθιμα διατηρούνται με τόση ζωντάνια και συμμετοχικότητα όσο στη Σιάτιστα.

Πότε πρωτογιορτάστηκαν με παρέλαση τα Μπουμπουσιάρια;

Υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες για εκπληκτικές εμφανίσεις μέσα στον 19ο  αιώνα .

Με  βάση  αυτές τις μαρτυρίες και τις φωτογραφίες που θα δείτε στην παρουσίαση που ακολουθεί -τις λίγες έστω  φωτογραφίες που συγκεντρώσαμε  από τις πολλές που πρέπει  να υπάρχουν στα οικογενειακά μας αρχεία και δεν πρέπει να χαθούν- μπορούμε να αντιληφθούμε  το πώς βλέπουν τη μεταμφίεση οι   Σιατιστινοί:

- Δεν είναι γι' αυτούς  μόνο ευκαιρία σατιρισμού, πρόκλησης γέλιου κλπ., στοιχεία  που συναντούμε στα καρναβάλια της Αποκριάς.  Στα Μπουμπουσιάρια μας  με φαντασία και ευαισθησία  αλλά και σοβαρότητα όσοι συμμετέχουν αναπαριστάνουν, σαν ολοκληρωμένες πράξεις σε θεατρική σκηνή, θέματα από την ιστορία, εθνική και θρησκευτική, από τη μυθολογία, από τη ζωή γενικότερα,

- Και περιμένουν  με τη συμμετοχή τους στην καθιερωμένη παρέλαση την κρίση του κόσμου και το βραβείο  για την  προσπάθειά τους. Γι' αυτό και   κρίνουν αυστηρά τους κριτές τους για τη δικαιοκρισία τους και λυπούνται,  αν δεν εκτιμηθεί αυτή η προσπάθειά τους.

Και τη λύπη τους όμως τη γλεντούν,  την κάνουν τραγούδι….

Τη γοργόνα την καλή

την ελύπησε πολύ

φέτος  (1960) η Επιτροπή

Τσούης, Μπόντας και λοιποί....

Η Σιάτιστα είναι προαιώνιος φάρος Πολιτισμού.
Η Σιάτιστα είναι αστείρευτη πηγή παράδοσης και Πολιτισμού.

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΗ ΣΙΑΤΙΣΤΑ - 15/08

http://www.siatistanews.gr/0804/images/0804af1505a.jpg

Η γιορτή της Παναγίας στη Σιάτιστα είναι μοναδική.
Το έθιμο των καβαλάρηδων προσκυνητών έρχεται από την τουρκοκρατία, όταν αποτελούσε μια ευκαιρία στους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.
Στις 14 και 15 Αυγούστου όλη η Σιάτιστα δονείται στους ρυθμούς των χάλκινων και του ασταμάτητου γλεντιού.
Την παραμονή της γιορτής οι πλατείες Χώρας, Γεράνειας, Δημαρχείου και η γειτονιά του Μπούνου συγκεντρώνουν τις παρέες των καβαλάρηδων, οι οποίοι παρασύρουν Σιατιστινούς και επισκέπτες στο γλέντι.

Ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, οι καβαλάρηδες ξεκινούν το πρωί για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας στο φερώνυμο Μοναστήρι που βρίσκεται στο Μικρόκαστρο.
Το μεσημέρι οι παρέες των καβαλάρηδων με τα καταστόλιστα άλογα μπαίνουν επιβλητικά στη Σιάτιστα και στην πλατεία της Χώρας τους επισκέπτονται αρχές και λαός.

Το γλέντι συνεχίζεται στις πλατείες της Χώρας και της Γεράνειας, στην πλατεία του Δημαρχείου, αλλά και στις γειτονιές της Σιάτιστας μέχρι αργά το βράδυ.